We praten vaak over prestaties, groei en succes. Maar zelden over de prijs die we onderweg betalen.
In de gesprekken die ik voer met ondernemers, leiders en vaders, hoor ik het steeds vaker: “Ik ben moe, gespannen, snel geïrriteerd. Maar ik ga gewoon door.”
Totdat het lijf op de rem trapt. Of iemand in je omgeving.
En opeens is het niet meer “gewoon druk”.
Dan komt het dichtbij.
Onderstaand gesprek is echt. Namen zijn aangepast. De boodschap niet.
Peter: “Ik voel me vandaag niet zo fit.”
Fabian: “Niet goed geslapen?”
Peter: “Nee, ik heb slecht nieuws gehad. Een goede vriend en zakenpartner heeft een TIA gehad. Ligt nu in het ziekenhuis.”
Fabian: “Heftig… Wil je er even bij stilstaan? Of gewoon even een gratis knuffel?”
Peter: “Nee joh, hoeft niet. Gaat wel weer.
Fabian: “Hoe is hem dat overkomen denk je?”
Peter: “Veel werken. Stress. Drankje hier en daar. Goed eten. Je kent het wel.”
Fabian: “Ik zie een patroon… dat ik ook bij jou herken.”
Peter: “Ik weet het. Komt wel goed. Nog even volhouden. Over drie weken naar Bali met het gezin.”
Fabian: “Wat raakt je hierin het meest?”
Peter: “Hij is een maatje. En ja… het komt wel dichtbij.”
Fabian: “Wat precies dan?”
Peter: “Ik zie zijn kinderen en vrouw naast zijn bed staan.”
Fabian: “Je bedoelt… jouw zoontjes?”
Peter: “…Pffff. Ja.”
Peter: “Gezonder eten. Meer bewegen. Meer ontspannen.”
Fabian: “Of bedoel je: minder chronische stress. Leren vertragen. Andere keuzes maken. Meer verbinding met jezelf. En misschien… leren om hulp te vragen?”
“Kortom: je net zo 1000% inzetten voor jezelf, als je nu doet voor de zaak.”
Veel mannen herkennen dit. Altijd ‘aan’. Alles onder controle. Tot het dat niet meer is. De signalen zijn er al… maar je lijf liegt niet.
Misschien herken jij je in Peter. Altijd “aan”. Alles onder controle. Tot het dat niet meer is.
De signalen zijn er al…
– Slecht slapen
– Een kort lontje
– Vage klachten
– Of simpelweg: het gevoel dat je jezelf kwijt bent
En toch schuif je het vooruit.
Nog even volhouden. Nog drie weken. Nog één project.
Tot het moment komt waarop je lichaam wél stopt. Of het leven dat voor je doet.
Maar wat als je daar niet op hoeft te wachten?
Wat als vertragen niet betekent dat je verliest —
maar dat je wint? Aan helderheid. Aan kracht. Aan leven.
Herken jij dit?
En voel je dat het tijd is om het anders te doen?
Ik begeleid mannen in 1-op-1 coaching en tijdens de Mannenreis:
een plek voor rust, inzicht en leiderschap van binnenuit.
Stuur me een bericht als je er meer over wilt weten — of als je gewoon even wil delen wat jou raakt in dit verhaal.
Je hoeft het niet alleen te doen.
